J 20, 19-23
Weźmijcie Ducha Świętego

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana.

A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane».

Zesłanie Ducha Świętego – to taki moment, który przypomina nam bardzo wymownie rolę Ducha Świętego w naszym życiu! Bez wątpienia, jesteśmy w stanie być wrażliwi na Boży głos dopiero, gdy druga Osoba Trójcy Świętej, Jezus Chrystus, będzie przez nas uwielbiony!

Duch Święty, który jest mi bliski, w którego ja wierzę i któremu się powierzam oraz oddaję uświadamia mi, że bez Niego, mój świat nawet doczesny jest niepełny i niepewny.

Z kolei pierwsza Osoba Trójcy Świętej, Bóg Ojciec, pragnie abyśmy pamiętali, że jesteśmy Jego dziełem, oraz mieszkaniem Ducha Świętego! Co to może oznaczać? Nic innego, jak to, że Duch Święty mieszka we mnie i w Tobie. Dziś jest ten moment, byś na nowo zawołał Duchu Święty – przyjdź! Ratuj mnie! Udzielaj mi swoich darów…. Proszę… Potrzebuję Ciebie… by kochać, by wierzyć, by żyć!

Kiedy, ostatni raz modliłam się do Ducha Świętego własnymi słowami? Czy nie za rzadko to czynię? Jakby wyglądało by koje życie, gdybym zapraszał/a Ducha Świętego do wszystkich moich spraw? Może warto podjąć taki eksperyment i na własnej skórze dać się przekonać jak bardzo namacalnie działa Duch Święty, jak bardzo jest żywy i potężny.

s. now. Beata