O sercu, które nie lubi być podzielone – XXIX Niedziela Zwykła

Mt 22, 15-21

Oddajcie cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by podchwycić Jezusa w mowie.

Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby mu powiedzieli: «Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką. Powiedz nam więc, jak ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek cezarowi, czy nie?»

Jezus przejrzał ich przewrotność i rzekł: «Czemu wystawiacie Mnie na próbę, obłudnicy? Pokażcie Mi monetę podatkową!» Przynieśli Mu denara. On ich zapytał: «Czyj jest ten obraz i napis?» Odpowiedzieli: «Cezara». Wówczas rzekł do nich: «Oddajcie więc cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga».

W dzisiejszej Ewangelii widzimy jak Faryzeusze knują spisek przeciw Jezusowi. Sami nie idą do Niego, wysyłają swoich uczniów i zwolenników Heroda. Boją się Jezusa, by nie usłyszeć prawdy, lecz by móc znaleźć zarzut, że Jezus nie wypełnia prawa cywilnego jako obywatel lub, że  współpracuje z Cezarem i  jest jego zwolennikiem.

Faryzeusze dają nam krótką charakterystykę o Panu Jezusie, mówiąc: „Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką. Powiedz nam więc, jak ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek cezarowi, czy nie? ” ( Mt 22, 16).

Jezus dostrzega przewrotność faryzeuszów. Ukazuje, jakie jest prawo obywatela i jaka powinna być postawa wobec Boga.  Mamy wypełniać prawo cywilne i prawo Boże. Musi być porządek, harmonia w moim życiu, bo przecież nie żyję sam jeden na planecie lecz w grupie społecznej.

Postawmy sobie pytanie: czy w swojej relacji do Pana Jezusa, szukam dogodnego miejsca dla siebie?

Jaka jest moja odpowiedzialność? Co wybieram? Co komu oddaję? Co oddaję cezarowi, a co oddaję  Bogu? Kto jakie miejsce zajmuje w moim życiu? Zaszczyty i kariera czy miłość Boga, która kieruje moim życiem? Komu więcej daję? Czy nie zwalniam się z oddawania tego co należy do Boga?

Całe nasze życie należy do Boga i Jemu składajmy nasze życie w codziennej ofierze, uczciwie wypełniając Prawo Boże i ludzkie.

Dzisiaj też jest Niedziela Misyjna, zobaczmy co wybrali ci, którzy udali się do innych krajów, by głosić Dobrą Nowinę. Dla Kogo oddali swoje serce bardziej?

A my,  w naszej codzienności tam gdzie jesteśmy,  jesteśmy  misjonarzami i misjonarkami. Szukamy dobra dla innych, pomagamy im, okazujemy dobroć i świadczymy o miłości Boga, ale czy moje serce w całości należy do Niego?

s. Maria, sfb